Dokument techniczny dla graczy
Mechanika rozgrywki, opisana bez skrótów
Ta strona jest dłuższa niż zwykła podstrona „o grze” z rozmysłem. Jeśli zastanawiasz się, czy ten rodzaj rozgrywki jest dla Ciebie, wolimy pokazać konkrety niż przekonywać hasłami.
Spis treści
Gospodarka surowcowa
Podstawę ekonomii stanowią cztery surowce: zboże, drewno, kamień i stopy metali. Każdy z nich ma własną logikę pozyskiwania. Zboże rośnie sezonowo na polach, których wydajność zależy od jakości gleby w danym miejscu mapy – ta sama liczba pól na równinie i na zboczu wzgórza da wyraźnie różne plony. Drewno pochodzi z lasów, które się kurczą przy zbyt intensywnym wyrębie i odrastają powoli, jeśli dasz im czas. Kamień trzeba wydobyć i dowieźć, co w porze roztopów bywa utrudnione przez stan dróg. Stopy metali pojawiają się dopiero w drugiej erze, po zbudowaniu odpowiedniego zaplecza.
Magazyny mają skończoną pojemność i nie da się tego obejść bez inwestycji – nadmiar zboża, którego nie zdążysz przetworzyć albo sprzedać, po prostu przepada w kolejnym sezonie. To wymusza planowanie do przodu, a nie tylko gromadzenie na zapas.
Drzewko technologii
Rozwój technologii podzielony jest na trzy niezależne gałęzie: rolnictwo, budownictwo i żeglugę. Każda gałąź ma około dwunastu-piętnastu węzłów rozłożonych na wszystkie pięć er, a część z nich wymaga nie tylko punktów rozwoju, ale też konkretnego doświadczenia zdobytego w praktyce – na przykład technologie żeglarskie odblokowują się szybciej, jeśli Twoja osada faktycznie korzysta z dostępu do rzeki, a nie tylko teoretycznie go posiada.
Nie ma jednej „poprawnej” kolejności rozwoju. Kombinacja terenu wokół startowej osady i zachowania sąsiednich frakcji zwykle podpowiada, która gałąź da największą przewagę najszybciej – i to się zmienia od kampanii do kampanii.
Teren i jego wpływ na budowę
Mapa podzielona jest na pola sześciokątne, z których każde ma przypisany typ terenu: wzgórze, dolinę rzeczną albo równinę. Różnice nie są kosmetyczne. Budowa na wzgórzu kosztuje więcej surowców i trwa dłużej, ale budynki tam postawione są odporne na wiosenne wylewy i trudniejsze do zdobycia w razie konfliktu. Dolina rzeki obniża koszt rolnictwa i daje dostęp do transportu wodnego, ale wystawia zabudowę na ryzyko sezonowych powodzi, jeśli nie zainwestujesz w odpowiednie umocnienia. Równina jest wyborem najbezpieczniejszym i najbardziej przewidywalnym – co ma swoją cenę w postaci braku wyraźnych atutów.
Frakcje sterowane przez komputer
Na mapie działają cztery frakcje, z których każda ma inny priorytet: ekspansja terytorialna, handel, obrona albo strategia wyczekująca. Priorytet nie jest sztywny – frakcje reagują na działania gracza. Szybka, agresywna rozbudowa w stronę granicy sąsiada zwykle przyspiesza jego militaryzację, nawet jeśli domyślnie była nastawiona na handel. Frakcja handlowa może zaproponować traktat wymiany surowców, ale odrzucenie kilku takich propozycji z rzędu obniża szansę na kolejne oferty w tej samej kampanii.
Poziomy trudności i tempo
Dostępne są trzy poziomy trudności, różniące się głównie tempem, w jakim frakcje komputerowe się rozwijają, oraz częstotliwością zdarzeń losowych związanych z pogodą i zbiorami. Na najniższym poziomie masz więcej czasu na naukę mechaniki. Na najwyższym błędy w gospodarce surowcowej z pierwszej ery potrafią być odczuwalne jeszcze w czwartej.
Rozgrywka jest turowa, ale bez limitu czasu na turę – decyzję podejmujesz wtedy, kiedy jesteś gotowy, a nie kiedy każe Ci zegar.
Zapisy, sesje i przerwy w grze
Stan kampanii zapisywany jest automatycznie po każdej turze i powiązany z kontem, więc możesz wrócić do gry z innego urządzenia bez utraty postępu. Nie ma tu presji „codziennej obecności” – jeśli zrobisz sobie przerwę na tydzień, świat gry nie toczy się dalej bez Ciebie, bo cała rozgrywka jest odosobniona i dotyczy wyłącznie Twojej kampanii.